บทที่ 12 เป็นห่วง

“ค่ะ ติชาไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยนะคะพี่ต้น แล้วที่นี่ก็ปลอดภัยด้วยต่อไปติชาจะพักที่นี่จนกว่าแม่จะกลับมาค่ะ ขอบคุณพี่ต้นกับพี่หวานมากนะคะ” สาวน้อยบอกทั้งสองที่เป็นห่วงเธอเพราะเธอจะต้องดูแลตัวเองและช่วยเหลือตัวเองจะได้ไม่เป็นภาระของใคร

“งั้นให้ยัยแหม่มมาอยู่เป็นเพื่อนพี่จะได้สบายใจ” ปองคุณยังไม่ปล่อยสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ